Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης

Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη

Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης

Ο Άγιος Εφραίμ γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας, στις 14 Σεπτεμβρίου 1384, ημέρα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Ήταν τέκνο οκταμελούς οικογενείας, και οι ευσεβείς γονείς του τον βάπτισαν σε μικρή ηλικία δίνοντάς του το όνομα Κωνσταντίνος. Από μικρή ηλικία ο μικρός Κωνσταντίνος ορφάνεψε, και η χήρα μητέρα του ανέλαβε την ανατροφή των οκτώ παιδιών της με χριστιανική αγωγή. Ο Άγιός μας έλαβε την πρώτη αγάπη για το Θεό από την απλή και ευλαβή μητέρα του.

Σε ηλικία που ο Άγιος μας ήταν 14 ετών, στην περιοχή των Τρικάλων γινόταν από τους Οθωμανούς παιδομάζωμα, ύστερα από διαταγή του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Α'. Το παιδομάζωμα στόχευε στη δημιουργία σκληρού και αδίστακτου τουρκικού στρατού, καθώς μάζευαν οι Οθωμανοί τα μικρά Χριστιανόπουλα και τα νουθετούσαν με οδηγούμενο μίσος εναντίον των Χριστιανών από τον Αλλάχ. Η μητέρα του Αγίου μας βλέποντας το μίσος των Οθωμανών και την αγάπη του μικρού Κωνσταντίνου στο Χριστό, τον προέτρεψε να αποφύγει το βίαιο παιδομάζωμα και να εγκαταβιώσει σε κάποιο μοναστήρι.

Ο μικρός Κωνσταντίνος άκουσε τη μητέρα του, και με κόπο πολύ έφτασε στο Όρος Αμώμων της Αττικής. Είναι το όρος όπου βρίσκεται σήμερα η Ιερά Μονή της Νέας Μάκρης. Στο όρος αυτό είχαν μαζευτεί Χριστιανοί για να ασκητέψουν, και από αυτούς ονομάστηκε Όρος των «Αμώμων», δηλαδή όρος των Καθαρών. Υπήρχε σε αυτό το όρος και ένα ανδρικό μοναστήρι, η Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Σε ηλικία δεκαοχτώ ετών, ο Άγιος μας εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Εφραίμ, ενώ μετά από λίγα χρόνια χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Τον περισσότερο χρόνο του τον περνούσε ασκητεύοντας, απομονωμένος σε μία σπηλιά στην περιοχή εκεί.

Ενώ τα χρόνια περνούσαν με πνευματική γαλήνη και πρόοδο στην Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, έφτασαν στην Αττική οι αιμοβόροι Οθωμανοί. Τα οθωμανικά στρατεύματα της Αττικής τα οδηγούσε ο Εβρενόμπεης, ο οποίος σκοπό είχε να λεηλατήσει και να εξισλαμίσει την περιοχή. Το 1424, ο στρατός αυτός μεταβαίνει στο Όρος των Αμώμων, και το μόνο που έκανε ήταν να καταστρέφει, να λεηλατεί και να δολοφονεί. Δεν άργησαν να φτάσουν και στην Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Αφού δεν βρήκαν να κλέψουν τίποτα από αυτό το φτωχό μοναστήρι και αφού δεν πρόδωσαν την πίστη τους οι μοναχοί της Μονής, οι Οθωμανοί στρατιώτες τους σφαγίασαν στην αυλή του Μοναστηριού.

Ο Άγιος μας, την ημέρα αυτήν απουσίαζε από το Μοναστήρι βρισκόμενος στο ερημητήριό του. Όταν επέστρεψε στο κατεστραμμένο από τους Οθωμανούς Μοναστήρι, αντίκρισε τα σφαγιασμένα σώματα των μοναχών. Αφού μερίμνησε για τον ενταφιασμό τους, αποσύρθηκε μόνιμα στο ερημητήριό του. Στο Μοναστήρι πήγαινε μόνο στις μεγάλες εορτές για να τελεί το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1425, εορτή της Υψώσεως του Σταυρού, και ενώ βρισκόταν στην Εκκλησία, εμφανίστηκαν ξανά οι Οθωμανοί στο Μοναστήρι, όπου συνέλαβαν τον Εφραίμ. Φυλάκισαν τον Άγιό μας και τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια, προκειμένου να τους αποκαλύψει τυχόν θησαυρούς και να εξισλαμιστεί.

Ύστερα από οκτώ μήνες φυλάκισης του Αγίου μας δεν πέτυχαν τίποτα από τα δύο οι Οθωμανοί, δηλαδή ούτε να βρουν κάποιο θησαυρό, αφού το Μοναστήρι εκείνο ήταν πάμφτωχο, ούτε ο Άγιος Εφραίμ να αλλάξει πίστη, όσα βασανιστήρια και αν υπέμενε. Έτσι, στις 5 Μαΐου 1426 κρεμασμένος ανάποδα και τρυπημένος με καρφιά στον κορμό μίας μουριάς, σε ηλικία 42 ετών παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο.

Το λείψανο του Αγίου Εφραίμ χάθηκε μέσα στα ερείπια του κατεστραμμένου Μοναστηριού, μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, όταν με την Πρόνοια της Θείας Χάριτος ήρθε στην επιφάνεια.
Το 1945 η μακαριστή Μοναχή Μακαρία επισκέφθηκε τα ερείπια της παλαιάς Ιεράς Μονής του Ευαγγελισμού του Όρους των Αμώμων. Αφού διαισθάνθηκε ότι «ὁ τόπος οὗτος Ἅγιός ἐστι», εγκαταβίωσε εκεί κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Στο όρος εκείνο διαλογιζόταν ότι στα χώματά του είχαν ζήσει κατά την πάροδο των αιώνων άγιοι μοναχοί και προσευχόταν να «γνωρίσει ή να της φανερωθεί κάποιος από αυτούς». Μία φωνή, στην αρχή σιγανή αλλά με τον καιρό δυνατότερη στην ψυχή της, της έλεγε «Σκάψε και θα βρεις αυτό που επιθυμείς». Η εν λόγω φωνή θαυμαστώς της είχε φανερωθεί σε ένα συγκεκριμένο σημείο στο προαύλιο του Μοναστηριού.

Έτσι, στις 3 Ιανουαρίου 1950, έχοντας προσλάβει έναν εργάτη για άλλες εργασίες στο Μοναστήρι, τον έβαλε να σκάψει στο σημείο που της είχε υποδειχθεί. Ο εργάτης ήταν αρνητικός και ήθελε να σκάψει οπουδήποτε αλλού παρά σε εκείνο το σημείο. Τελικά, ύστερα από τις εκκλήσεις και τις προσευχές τις Μοναχής, ο εργάτης πείστηκε και ξεκίνησε να σκάβει. Το σημείο εκείνο είχε ένα μισογκρεμισμένο τζάκι, τοίχο και πράγματα που έδειχναν ότι εκεί κάποτε υπήρχε κελί μοναχού. Συνεχίζοντας το σκάψιμο, στο 1,70 μέτρο βάθος βρέθηκε το πρώτο εύρημα, ένα κεφάλι που ευωδίαζε. Με προσοχή η Μοναχή Μακαρία έβγαλε όλο το σκήνωμα και το τοποθέτησε σε μία θυρίδα που ήταν πάνω από τον τάφο. Ήταν φανερό ότι επρόκειτο για κληρικό, γιατί το ράσο του είχε παραμείνει άθικτο. Ο Άγιος φανερώθηκε στον ύπνο της και την ευχαρίστησε, λέγοντας το όνομά του, «Εφραίμ».

Από τότε, το παλαιό Μοναστήρι μετατράπηκε σε γυναικείο προς τιμήν πλέον του θαυματουργού Αγίου Εφραίμ, αλλά και σε τόπο προσκυνήματος από όλη την Αττική, και όχι μόνο, προκειμένου οι πιστοί να ασπαστούν ευλαβικώς το λείψανο του Αγίου Εφραίμ και να επικαλεσθούν τη χάρη του.

Απολυτίκιον

Εν όρει των Αμώμων ώσπερ ήλιος έλαμψας, και μαρτυρικώς, θεοφόρε, προς θεόνεξεδήμησας, βαρβάρων υποσταςεπιδρομάς, Εφραίμ Μεγαλομάρτυς του Χριστού, δια τούτο αναβλύζεις χάριν αεί, τοις ευλαβώς βοώσι σοι, δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάματα.

Κοινοποίηση